Hiç kaçarak uzaklaşmak istediniz mi?

Takdir edilmeyi kim sevmez ki? Bazıları (ki ben onlardan biriyim) takdir edilmeden yaşayamaz hatta...

Küçükken yaptığınız her şeyi alkışlayan bir aileniz var mıydı? Hatta şimdi çocuklarınızın yaptığı herşeyi alkışlıyor musunuz? Galiba takdir edilme arzusunun en altında bu çocuklukta yaşananlar yatıyor...

Evde yemek yaptınız, alkış... Yeni bir şey aldınız, alkış... Giyindiniz, alkış... E-eee, bir süre sonra çocukken yapıldığında şirin görünen bu alkışlamalar, büyüdüğünüzde yapılmaz oluyor. Eşiniz bu alkış merakınıza şaşıyor önce... Dostlarınız, zaten sizinle benzer şeyler yaptığı için gerek bile görmüyor... İşte o zaman şaşkınlık içinde kalıyorsunuz... Ama sonra alkışsız yaşamaya alıyorsunuz...

Benim "keşke sahnelerde olsaymışım" isteğim sanırım bu alkış alma arzumdan kaynaklanıyor...

İşte bu ruh haliyle ortalıkta dolaşırken, yaptığının beğenilmemesi, yaptığından tatmin olunmaması, hep daha iyi yapılabilecek bir şeyin olduğunun hissettirilmesi beni çileden çıkartıyor.

KAÇARAK UZAKLAŞMAK İSTİYORUM....

Bir gün başaracağım...

Biliyorum...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !